Η Έλενα Καρακούλη γράφει για το δικό της "True West"

Η σκηνοθέτρια Έλενα Καρακούλη έκανε ένα θεατρικό ταξίδι με προορισμό το "True west". Με αφορμή την πρεμιέρα στο θέατρο Χώρα γράφει για την πολυσήμαντη εμπειρία της σκηνοθετώντας το έργο του Σαμ Σέπαρντ.

Έλενα Καρακούλη Γ.ΚΑΠΛΑΝΙΔΗΣ

Με τραβάει ο κόσμος του Σαμ Σέπαρντ, οι τρομαγμένοι του ήρωες, περιπλανώμενοι, παράξενα πλάσματα που προσδιορίζονται και καταστρέφονται από το αμερικάνικο όνειρο, τόσο γνώριμα ωστόσο και για μας σήμερα: Θύματα της φαντασίωσης μιας καλύτερης ζωής, πλάσματα αντιφατικά και μπερδεμένα, που δεν μπορούν να αποφύγουν τις καταβολές τους και τις επιρροές του δυσλειτουργικού τους περιβάλλοντος, έτοιμα να πατήσουν την σκανδάλη προλαβαίνοντας ο ένας τον άλλο. Πώς γεννιέται η βία και μάλιστα η ενδοοικογενειακή βία για την οποία μιλάμε -ευτυχώς πια ανοιχτά- σήμερα; Σαμ Σέπαρντ: Κάθε φορά για μένα στην φάση της επιλογής του έργου, η σύνδεση με τον συγγραφέα είναι κομβικής σημασίας και εδώ μιλάμε βέβαια για μια άκρως γοητευτική περίπτωση: "Ένας μοναχικός λύκος που δεν θέλει να είναι μόνος" σύμφωνα με την Πάτι Σμιθ.

True West
Πάτροκλος Σκαφίδας©
Νίκος Ψαρράς και Μάρκος Παπαδοκωνσταντάκης στο "True west" 

Εκτός από σεναριογράφος, σκηνοθέτης, ηθοποιός, θεατρικός συγγραφέας και διηγηματογράφος ήταν και μουσικός, έπαιζε ντραμς. Και κάπως έτσι γράφει, σαν να συνθέτει μουσική. Μισούσε τα αεροπλάνα- ο πατέρας του ήταν πιλότος- και έγραφε ενώ οδηγούσε κολλώντας τα χαρτιά του στο τιμόνι. Το έργο του άκρως αυτοβιογραφικό, δεν αποχωριζόταν ποτέ τα σημειωματάρια που περιείχαν ψήγματα ιστοριών του.. Η πρώτη μου επαφή με το έργο του ήταν τα διηγήματα του. Ίσως επειδή γράφω και ίδια ( μάλιστα αυτή την εποχή περιμένω την έκδοση του πρώτου μου βιβλίου, μια σειρά διηγημάτων από τις εκδόσεις Καστανιώτη) με απασχόλησε πολύ το θέμα της δημιουργίας.

Το έργο γεννά το ερώτημα: Ποιος μπορεί να δημιουργήσει; Ποιος μπορεί να πει μια αληθινή ιστορία που θα έχει νόημα και που θα αγγίξει το κοινό; Αρχικά συνδέθηκα με την οπτική του μικρού αδελφού, του συγγραφέα- αυτού που επιστρέφει στο σπίτι της οικογένειας αναζητώντας την έμπνευση. Αρκούν η οργάνωση και η συνέπεια; Ή μήπως έχει μεγαλύτερη αξία η άγρια διαύγεια του μεγάλου αδελφού, του περιθωριακού, αυτού που βουτάει στην περιπέτεια, παραβιάζει τους κανόνες και ζει μόνος στην έρημο; Το παρόν είναι το παρελθόν μας, είναι σαν να λέει ο Σέπαρντ στο "True west", μέσα από την ιστορία διάλυσης μιας οικογένειας, μέσα από τη συντριβή του αμερικάνικου ονείρου. Τελικά αυτό που με τράβηξε στο έργο νομίζω πως ήταν οι αντιφάσεις του. Αν και διαθέτει έναν ρεαλιστικό πυρήνα (τη συνάντηση μετά από χρόνια δυο αδελφών) σε προκαλεί να πας ένα βήμα παρακάτω. Αυτό το ανεξιχνίαστο κομμάτι του "True west" με οδήγησε σε επιλογές που θα φωτίσουν ελπίζω μια αθέατη, αλλά καθοριστική διάσταση του έργου. Η μουσική θα παίξει μεγάλο ρόλο στην παράσταση, είμαι πολύ χαρούμενη από τη συνάντησή με τον Θοδωρή Οικονόμου που έχει μια εξαιρετική πρόταση που έδεσε με τη δραματουργία που θα δείτε στην παράσταση. Αισθάνομαι τυχερή γιατί στην παράσταση αυτή βρεθήκαμε με μια εξαιρετική ομάδα ηθοποιών και συντελεστών, με κάποιους για πρώτη φορά.

True West
Πάτροκλος Σκαφίδας©
Ο Νίκος Ψαρράς στο ρόλο του Λη 

Το "True west" δεν δίνει καθησυχαστικές απαντήσεις και αν και έχει αυστηρές οδηγίες του συγγραφέα για το πως θα πρέπει να είναι στα σκηνικά, τα κοστούμια, οι ήχοι, κλπ, εντούτοις διαθέτει ένα γενναιόδωρο φινάλε, όταν η έρημος εισβάλλει στο σπίτι, ένα τέλος ανοιχτό- σαν να μην θέλει ο συγγραφέας να τελειώσει το έργο. Ένα τέλος που δεν είναι καν τέλος, αλλά καλεί στον σκηνοθέτη να πάρει θέση. Ένα έργο για την αναζήτηση της ευτυχίας είναι το "True West" σε ένα έρημο τοπίο. Γιατί όλοι διψούν τελικά για κάτι αληθινό, για κάτι αυθεντικό. Γινόμαστε καμιά φορά κάτι άλλο από αυτό που είχαμε ονειρευτεί. Και πάντοτε βέβαια θέλουμε αυτό που δεν έχουμε. Στην αληθινή, στην άγρια Δύση και στις άγριες μέρες που ζούμε.

Διαβάστε Επίσης

Περισσότερες πληροφορίες

True West

  • Δράμα
  • Διάρκεια: 95 '

Στην εμβληματική οικογενειακή ιστορία του πολυσχιδή δημιουργού, δύο αδέλφια, ένας μοναχικός διαρρήκτης κι ένας οικογενειάρχης συγγραφέας κινηματογραφικών σεναρίων που ενσαρκώνει το αμερικανικό όνειρο, ζουν στο σπίτι της αυστηρής μητέρας τους, όπου τα έπιπλα αναδίδουν αλκοόλ και την ανάμνηση ενός πατέρα χαμένου στην έρημο. Μονομαχούν, ακροβατώντας πάνω στα απομεινάρια του κοινού τους παρελθόντος. Η σύγκρουσή τους κορυφώνεται όταν εισβάλλει στη ζωή τους ο Σολ, ένας παραγωγός του Χόλιγουντ που θα τους οδηγήσει σε μια αναπάντεχη αντιστροφή ρόλων: ο μεγαλύτερος Λη γίνεται σεναριογράφος, ενώ ο μικρότερος αδερφός του, Όστιν, αποφασίζει να γίνει διαρρήκτης.

Χώρα

Αμοργού 20

Διαβάστε ακόμα

Τελευταία άρθρα Θέατρο

Open Call: Υποβολή συμμετοχών για το Off Off Athens Theatre Festival 2026

Το Off Off Athens Theatre Festival 2026 έρχεται στο Θέατρο Επί Κολωνώ και προσκαλεί νέους δημιουργούς να καταθέσουν τις προτάσεις τους.

ΓΡΑΦΕΙ: ATHINORAMA TEAM
20/01/2026

"Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα": Τελευταίες παραστάσεις στο Θέατρο Χώρα

Το "Μέχρι να σβήσουν τ’ άστρα", σε σκηνοθεσία Βαγγέλη Θεοδωρόπουλου ολοκληρώνει τον κύκλο του στο Θέατρο Χώρα, αφήνοντας πίσω του μια παράσταση ανθρώπινη, όπου το κοινωνικό βλέμμα, η τρυφερότητα και το σκοτάδι συνυπάρχουν με σπάνια ισορροπία.

"Στην εξοχή": Τελευταίες παραστάσεις στο θέατρο Αποθήκη

Με κοφτερούς, καθημερινούς διαλόγους αποκαλύπτονται σκοτεινά υπόγεια στρώματα στις σχέσεις των ανθρώπων στο έργο του "Στην εξοχή" του Μάρτιν Κριμπ που ολοκληρώνει τις παραστάσεις στις 25 Ιανουαρίου.

"Ο Φιάκας" : Ο Οδυσσέας Σταμούλης μπαίνει στην παρέα της απίθανης κωμωδίας του Από Μηχανής

Η διαχρονική κωμωδία του Δημοσθένη Κ. Μισιτζή "Ο Φιάκας" συνεχίζει την επιτυχημένη της πορεία με τον Οδυσσέα Σταμούλη και τον Δημήτρη Μυλωνά στους πρωταγωνιστικούς ρόλους.

Ο "Βυσσινόκηπος" ανθίζει στη σκηνή του Πορεία με Τάρλοου – Καλτσίκη

Ο Δημήτρης Τάρλοου επιστρέφει στον Τσέχοφ και θα σκηνοθετήσει τον "Βυσσινόκηπο" με την Αλεξια Καλτσίκη στο ρόλο της Λιούμποφ Αντρέγεβνα.

"Push Up": Ένας καυστικός καθρέφτης του σύγχρονου εργασιακού κόσμου

Χιούμορ και ανατροπές πυροδοτούν τη δράση στο "Push Up" του Roland Schimmelpfennig που ανεβαίνει στο Θέατρο ΕΛΕΡ – Ελένη Ερήμου, σε μετάφραση, διασκευή και σκηνοθεσία της Έφης Ρευματά, για 12 μόνο παραστάσεις.

Η βία που βαφτίστηκε ελευθερία: η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου μιλά για τη "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας"

Η Ειρήνη Λαμπρινοπούλου σκηνοθετεί το συγκλονιστικό "Μαρτυρία μιας κλεμμένης εφηβείας" της Vanessa Springora. Με αφορμή την πρεμιέρα στο Θέατρο Τέχνης, μας μιλά για τη συναίνεση όταν το σώμα είναι παιδικό, για την εξουσία που κρύφτηκε πίσω από τη λογοτεχνία και για τη σιωπή που έγινε τραύμα. Φέρνει στη σκηνή μια αναγκαία, επώδυνη αλήθεια-εδώ, σήμερα, τώρα.